5 Şubat 2012 Pazar

Birşey Kalmadı Yahu

Canım Oğlum Benim,

Dokuz ay su gibi aktı, geçti. Annenin karnı o kadar kocaman oldu ki sorma gitsin. Bu haftaki doktor ziyaretimizde üç kilo 400 gramdın. Fazla gibi görünse de kilonun artışı normal sayılır çünkü doktora da üç gün geç gidebildik.Boyunu 48,5 cm olarak ölçtü.

Seninle kavuşma zamanımız yaklaştıkça merakımız da artıyor. Tek dileğimiz sağlıklı olman. Annen biraz heyecanlanmaya başladı, ne de olsa doğum süreci değişik bir süreç. Annenin kendini hem psikolojik hem de fiziksel olarak hazırlaması gerekiyor.

Annenin çok komik videolarını çektim, ileride seninle birlikte bakar, bakar güleriz. Annen pek tatlı ve neşeli oldu hamileliği boyunca. Zaten tatlıdır da daha bir güzel oldu yani :)

Adına hâlâ karar veremedik. Alternatifler var ama annen bir türlü son noktayı koyamıyor. Sanırım aslında hiçbirine gönlü düşmedi. Ben hepsini beğendim, hepsi de olur. İnsanın kişiliğiyle adına anlam kazandırdığına inananlardan olduğum için ad koymaya fazla anlam yükleyemiyorum.

Annen sonunda işi bıraktı artık, zamanı geldi de geçmişti bile. Çoğunlukla yabancılarla çalıştığından ve yabancılar da yılbaşı tatilini uzun yaptıklarından biraz rahattı ama tatil sonrası işleri yoğunlaşmaya başladığında  zorlanıyordu artık. Sen de hissetmişsindir sanırım. Neyse artık hazırlıklarla ilgilenebiliriz rahat rahat. Şimdi uyuyor, ben erken kaltım, oturdun sana bu satırları yazıyorum.


Bu hamilelik boyunca hayatımıza renk katıtn, bizi bambaşka insanlar yaptın sevgili oğlum benim. Sanırım bu değişiklik sen dünyaya geldikten sonra artarak devam edecek. Merakla bekliyoruz seni, sağlıkla gel.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder