10.5

Tatlim, sevgili oglum

Bugun 10.5 ayliksin, yurudun yuruyeceksin. kollarindan tuttugumuz zaman bayagi bir yuruyorsun, yuruyebilmek cok hosuna gidiyor. Her seyi ve her yeri kurcaliyorsun, dediklerimizi gayet iyi anliyor, bazen anlamamazliktan geliyorsun. artik tepkilerini gayet net vermeye basladin,istedigin birseyi elinden aldigimiz zaman agliyorsun, hatta dislerini sikarak bir kizman var ki , ilerisini dusundukce aman allahim dedigim oluyor kendi kendime.
Gece uykularin , seni aksam uykuna kendi kendine yatirmaya basladiktan sonra ciddi bir sekilde duzeldi, artik bazi geceler haric daha az uyaniyorsun, 3 kere ortalama diyebiliriz. gecede 7-8 kere uyanan bunye 3 kez uyanmayi memnunyetle karsiliyor tabi. Bundan 1 yil once, gecede 3 kez kalkinca sevineceksin deseler, hadi len derdim herhalde.
Gecen hafta iki disin daha cikti , alttaki iki ortanin birer yanindaki disler, su anda ustte 4 altta 4 olmak uzere 8 disin var, ust iki kopek disin de gelmek uzere. Zaman zaman olan huzursuzluklarini buna bagliyoruz, zira kopek disleri digerlerinden zor cikarmis. En zoru azilar mis ama onlara daha var.
Gecen gun sabah 5 te cikip Paris e gittim, bir is gorusmesine, gonullu gonulsuz. Is benim icin terfi olacak, ama cok seyahat gerektirecek ve ben senin bu hallerini goremeyecegim, o yuzden sanirim bilincalti sabote ettim gorusmeyi, ve en ufak bir uzuntu hissetmeden ayni gun vardiktan 5 saat sonraki ucaga binip geldim. Sen butun gun buzluktan indirilen anne sutunu icmeyi reddetmisssin, geldigimde hic sut icmemistin. Eve 10:00 gibi geldim ,Hizlica bir dus aldim, ve hemen seni alip emzirdim. Gecen seferki gibi olur 3 hafta yuzume bakmazsin diye cok korkmustum ama oyle olmadi, butun gece yan yana uyuduk, sabah kalktigimizda benim sevimli guzel oglumdun yine.
Artik kitaplarada daha cok ilgin var, birlikte kitap okuyacagimiz gunleri sabirsizlikla bekliyorum.
Ilk kar a da dokunmus oldun, benim pariste oldugum gun, baban butun gun yanindaydi is gunu olmasina ragmen, senenin ilk kari yagmisti istanbul'a birlikte disari ciktiniz ve sen ilk defa kar'a dokundun. Sen dogarken de yagiyordu ama onun farkinda oldugunu pek sanmiyorum.
Operim gidindan
Annen

10 a 3 kala

Tatlı miniğim

10. ayını bitirmene 3 gun kala bakalim neler yapabiliyorsun.

Oncelikle bir suredir gece uykularinin babani da beni de bitirdigini soylemeliyim, gecede 7 kere filan kalkiyorsun, bazilarinda seni uykuya dondurmek kolay oluyor ama bazilarinda sil bastan uyutmak gerekiyor seni, babanla bolusmeye calisiyoruz ama yine de cok yorucu oluyor. Sende uykunu alamiyorsun ve bubizi cok uzuyor, gozaltlarin mor mor geziyorsun, gunduz uykularin yarim saatten uzun surmuyor falan filan. Simdiye kadar seni hep kucagimizda salladik, optuk kokladik oyle uyuttuk, yataginda kendi kendine uyutmayi bir turlu basaramamistik, ve bu kadar sik uyanmanin sebebi bence bu. Derken iki gun once seni gece uykuna yatirirken hadi dedim mehtap bir deneyelim bakalim, seni guzelce emzirdim, azicik kolumda salladim ve uyanik oldugunu bildigim halde yatagina biraktim, dondun dolandin, defalarca ayaga kalkmaya calistin, ve ben seni defalarca yumusakca tekrar yerine yatirdim, ve sen bu surec boyunca neredeyse hic aglamadin, ve bu bana daha da cesaret verdi, simdiye kadar denemememin sebebi cok aglayacagini dusunmemdi, zira ilk 6 ayinda her uykundan once mutlaka 10 dakika filan aglardin. Bu donup dolanmalarin sirasinda surekli esnedin, uyuyamadigin icin kendi kendine soylendigin kizdigin bagirdigin aglamak uzerre oldugun zamanlar oldu, o zamanlar senin gobusunu ve sirtini sevdim, ve bu sure boyunca yataginin basinda durarak surekli sana ninni soyledim, ve 50 dakika sonunda ta taaam kendi kendine uyudun. Ikinci gece de ayni sureci izledim ve uyuman 33 dakika da gerceklesti yine kendi kendine. Ve elbette tahmin ettigim gibi iki gecedir cok daha az uyaniyorsun ve uyansan bile cogunda kendi kendine uykuya donebiliyorsun. En sevindigim seyde bu sabah uykudan uyanirken aglamadin. Huzurlu mutlu dinlenmis bir sekilde uyanmani cok istiyorum birtanem. Insallah seni bu sekilde uyutmaya alistirabilirsem daha mutlu, dinlenik (hepimiz icin) gunler bizi bekliyor.

Bunun disinda cok lokum oldun,  7.5 aylikken siralamaya basladin, ondan sonra popon yer gormedi, henuz yurumuyorsun, ama evde gidemedigin nokta yok. Yavastan ellerini de birakir oldun koltuklara filan tutunurken, o yuzden yakinda yuruyecegini dusunuyorum ama o kadar guzel emekliyorsunki gec de yuruyebilirsin, olsun hic umurumda degil.

Bidir bidir konusmaya devam, daha cok alengirli kelimeleri soylemeye calisiyorsun, ornegin artist, cibildak gibi. Artist diyorsun, (zira artistlik yapiyorsun bizde sana artist diyoruz) arfis gibi bir ses cikariyorsun. Cibildak diyoruz dibilda gibi gibi bir ses cikariyorsun. Oyle bildigin baba, dede filan yok henuz. Dokunmaman gereken seylere dokunursan haaayiiiir diyip parmagimizi saliiyoruz, gecen uyumuyor diye kizip yine sarstim biraz, bana haaayiiiir diyip parmagini salladin, yerin dibine gectim tabi. Bye bye’I ogrendin baban evden cikarken el sallayip by bye yapiyorsun, gece uykusuna gecerken rutin yapiyoz odandaki zurafaya file falan iyi geceler diyip el salliyoruz, artik biz demeden sen el sallayip gege diyorsun , sanirim iyi geceler demeye calisiyorsun.

Kati gida olayi tahtaya vurayim oldukca iyi, Aptal aptal purelerden ve sebze corbalarindan sa bildigin yemek gibi yemek vermeye calisiyorum, yagsiz tuzsuz tabi, bayila bayila yiyorsun. Balik malik goturuyorsun, kicimi kasiyayim dun oglen iki adet lufer yedin tontik.

Bakislarin degisti artik herseyi daha bir anlar bakiyorsun.

Seni cok seviyoruz birtanem , uyurken bile ozluyoruz.