Canım oglum!
Bugun, yani 6 Ocak 2013 de 11 ayini doldurmana 5 gun varken, yani 10 ay 25 gunlukken , baban sayesinde ilk adimlarini attin. Epeydir supheleniyorduk zaten yuruyebilecegine dair. Neredeyse bir aydan fazladir, elinden tuttugumuz zaman yuruyorsun ancak kendi kendine adim atmiyordun, kas gelisimin filan tamamdi bizce de eksik olan biraz cesaretti, bugun aksam son uykundan uyandiktan sonra keyfin de gayet yerindeyken babanin denetmesiyle arka arkaya 5-6 adim atarak yurudun. Artik bebeklikten ciktin sayilir birtanem. Ne cabuk geciyor zaman.
Hazir kaydetmisken baska seyleri de yazalim. Arabada yolculuk etmekten be pusetinde oturmaktan hic hazetmiyordun, son 1-2 gun ise hem arabaya daha tahammullusun hemde pusetinde , eger etrafinda ilgi cekici biseyler varsa makul bir sure oturabiliyorsun, arabada da hala cok rahat degiliz ama en azindan yine ilgini ceken birseyler yaparsak, ornegin seninle birlikte resimlerine bakarak kitap filan okursak o zaman tahammul edebiliyorsun. Boylece biz de seninle ufaktan ufaktan bir yerlere gidebillmeye basladik, bundan once pusetinde oturmadigin ve seni de belli bir sureden sonra tasimak cok zorlastigi icin pek bir yere gidemiyorduk, bundan sonra kim tutar bizi. Buyuyorsun be oglum. Seni cok seviyoruz, heyecanin gozumuzun onunden gitmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder